Jaop was 65 en hà z’n hêêle leve hard gewerkt
Trok van Drees, ’t pesioen dat was beperkt
Toen hij ’t gerêêschop an de willege hong
En inêês thuis kwam te zitte
Hij voelde z’n aaige aaigelek nog te jong
En was liever thuis in plaes van te gaon ritte
Helaos d’r lag ’n addertie onder ‘t gras
Jààñs z’n vrouw had ’n briefie gemaokt, waerop ‘t ie las
Dat ‘r voorlôôpeg rommetom ’t huis nog veul mos beure
’n Diñchie hier, ’n diñchie daer in d’n tuin en in de schuur
’t Leek werachteg wel ’n bietjie op zeure
Zattie toch weer in ’n werrekstructuur
Zôô zachies an was ok dat werrek klaor
Maor op ’t end zat toch al weer ’n maor
Hai mos Jááñs in ’t huis gaon assistere
‘t Stof op zuige, wasse, booschoppe doen
En toen die wou protestere
Kwam ’t logisch antwoord: “Doe ’t nou maor, want ik heb ok pesioen”
© Chris den Boer 2026
Lae me ’t is hebbe over zinge en meziek
‘n Componist die mot al hêêl veul wete
Voor dattie een mozaïek
An klanke, note schrijft en soms ok krete
Alhier op ’t aailand hebbe me uitvoerende musici
’n Verschil van zinge, blaeze en nog veul meer iñstrumente
Azzie ’t hoort, zijn d’r netuurlek ok critici
Die oordêêle soms mit goeie, soms mit mindere argumente
Zôô binne d’r verschaaiene gezelschappe actief
Maor hebbe ’t er ok op motte geve
Soms stemp ’t me depressief
Die leeje, die gestopt zijn, waer zain ze gebleve
D’r hang zôô hier en daer toch wel een wollekie
Bove goedwillende club- en verêênegingsmeñse
D’n anwas strôôpt, want ôôñs vollekie
Heb steeds meer aaige weñse
D’r zijn d’r die zinge of speule liever solo
Dan mit z’n alle memmekaor
D’r volgt dan wel ’t risico
Dañ ze zegge: “’t Klink toch ’n bietjie raor”
‘k Hoop dat ’t tij toch gao kere
Dat te meñse meer saome gaon doen
En dan is zinge en musicere
Leuk tot verbai je pesioen
© Chris den Boer 2026
1926
De veugel vloog traog over de Hoeksche Waerd
En zag d’n trem raie naer Krôôswaik toe
Hêêl hard ging dat niet, ’t lag niet in d’n aerd
Van de meñse, ze wiere toch wel moe
D’r kwam dan nog ’n anderen trem
Van de kant van Baierland
Je hoorde de harde locemetievestem
Je mos wegweze, hai raokte je bekant
Naedat de meñse over- en ingestapt waere
Ging d’n trem richting Baorendrechse Brug
Daggiesmeñse, handelaere
Ze kwamme mêêstal ok allemel weer trug
De veugel was tevreeje wat of dattie zag
Behalleve dan die oitstôôt van die rôôkploim
Hai doch toen al: “Dat tat toch allemel maor mag
’t Is vast nie goed voor ôôñs luchtroim”
2026
Een andere veugel vloog bove de Rêêdaik
Hai had z’n aige añgepast an de hoidege taid
Hai toefde zeker niet in ‘t drôômeraik
Dus hai vloog maor in de gauweghaid
D’r reeje ’n hêêlen hôôp busse
Al dan niet op taid
’t Leekene wel ’n stel virusse
Feguurlek, dan zôôgezaid
Eêns waeren ’t ze blaikbaor niet
Hoe, waer en hoevel keere ze moste raie
Op pepier gezet niet deur meñse oit dut gebied
Maor deur andere, niet oit deuze contraie
D’r is netuurlek maor êên oorzaek an te waize
Dat woord is bai raizegers niet popelaer
‘Marktwerking’, is in ’t hoidege openbaore raize
’t Mot aigelek niet magge, da’s zeker waer
Epiloog
De veugels blaive gelukkeg nog vliege
En kaike d’r anders tegenan
Ze zelle in de lucht op de wind nog wiege
En de raizegers maor tobbe, is ’t anders dan?
© Chris den Boer 2026